سنت حسنه

گره افتاده در گلوی روسری ام

بغض کرده است با حجاب دختری ام

می زند پشتِ پای خانمانه ی کفش

تا بلندم کند برای دلبری ام

به نظر تنگ و خسته می رسد دلشان

پیرهن های سرخ و زردِ زر زری ام

لَ لَ لرزی نشسته روی سینی چای

استکان ها شبیه رقص بندری ام

جیغ گنجشک در گلوی نازک من

می شود خنده ی ملیح ظاهری ام

ناگهان می روم بیاورم گل و آب

ناگهان لای دست سفت دیگری ام

می زند اتفاقِ سنتِ حسنه

گرهی سفت و تنگ زیر روسری ام

" افسانه میرزازاده"

پاییز نام تمام کافه های تهران است...