خوشبخت

هر شب

دراز می کشد کنار دیوار خانه ات

می گذارد توی دستگیره های در

دستش را

لبش را لبه ی پنجره ای که

دیگر پلک نمی زند

سایه ام زن خوشبختی است

" افسانه میرزازاده"

پاییز نام تمام کافه های تهران است...